Tg. Winterberg maakt inventieve, rauw-poëtische theatervoorstellingen waarin krachtige beelden en verfijnde manipulatietechnieken worden gecombineerd met een groot gevoel voor taal en maatschappelijke engagement. Sinds 2003 werken oprichters Meike van den Akker en Marlyn Coetsier met poppen, objecten, installaties en acteurs.
Meike van den Akker studeerde in 2000 af als docent drama aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Marlyn Coetsier rondde in 2002 haar acteursopleiding af, eveneens aan de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem. Beiden hebben zich na hun opleiding gespecialiseerd in poppen- en objecttheater. De grote ambitie van Tg. Winterberg is om deze theatervorm toegankelijk te maken voor een volwassen publiek. In 2007 maakte zij de voorstellingen De Wolkenfabriek. In 2008 Winterberg Kust en Danke für die Badehose. In 2009 Hysteria en hun eerste jeugdtheatervoorstelling Alice in een wonderlijk land. In het najaar van 2010 zal Ellis Island in premiere gaan, alsmede de grote zaal-voorstelling Het Oneindige Verhaal van Het Laagland, waarvoor Tg. Winterberg de poppen en objecten maakt.
Meike van den Akker & Marlyn Coetsier:
"Wij voelden ons altijd al enorm aangetrokken tot de schoonheid en de verwondering van poppen. Het magische moment wanneer het dode object bezield wordt door de speler, is telkens weer een feest. De articulatie van de beweging, de finesse van de manipulatie en de zeggingskracht van de theatrale omgeving maken dat wij met poppen en objecten die verhalen kunnen vertellen die ons bezighouden. Daarbij spelen de rake - vaak intuïtieve - materiaalkeuzes en de motivatie onze eigen bewogenheid te willen delen met een publiek, ook een grote rol.
Een belangrijk thema voor de producties wordt gevormd door de al dan niet bewuste mechanismen die mensen ontwikkelen om ondraaglijkheden van het leven te ontvluchten, al is het maar voor even. Hoewel de realiteit niet verandert, is de poging eraan te ontsnappen voor ons van een dramatische schoonheid. Het creëren van illusies is niet alleen een inhoudelijk thema. Het is ook een reden waarom we met Tg. Winterberg poppen en objecten inzetten in de voorstellingen; je brengt dode materialen tot leven en neemt het publiek mee in een schijnwerkelijkheid, waarin je wilt geloven omdat ze zo prachtig is.
Afgelopen jaar ging de voorstelling Hysteria in première. Aan de hand van de tragische liefdesgeschiedenis tussen de Franse neuroloog Jean-Martin Charcot en zijn patiënte Augustine duiken we dieper in het fenomeen hysterie, dat eind negentiende eeuw werd toegeschreven aan onrustige vrouwen die seksueel onbevredigd en onaangepast zouden zijn. In het stuk gaan we op zoek naar de kern van het ziektebeeld dat in het Victoriaanse tijdperk hoogtij vierde en naar haar invloed op hedendaagse ‘vrouwenziektes’.
Voor iedere voorstelling maken we een kleine studie van het onderwerp. Zo hebben we voor Hysteria werken van Freud doorgespit en een geschiedkundige onderzoek gedaan naar het Victoriaanse tijdperk en l’Hôpital de la Salpetiere. Op dit moment speelt Alice, in een Wonderlijk Land, een voorstelling voor kinderen vanaf vier jaar. Dat betekent dat je het thema en de verhaallijn op deze leeftijd afstemt. Als voorbereiding voor onze nieuwe voorstelling Ellis Island die in november 2010 in première zal gaan, zijn we naar New York geweest, waar we Ellis Island hebben bezocht – rond 1900 een belangrijke grenspost voor immigranten.
De diversiteit van ons vak spreekt ons erg aan. In onze studio waar we onze poppen ontwerpen en bouwen, geven we ook les aan nieuwe generaties poppenspelers. Het atelier dreigt uit te puilen door de collectie die met elke voorstelling groeit. De eerste pop die we samen hebben gemaakt was een bejaarde man: Meneer Winterberg, die de theatergroep haar naam gaf."
Tg. Winterberg, oktober 2009
De pers over Tg. Winterberg:
“Met dit hardcore poppentheater heeft Tg. Winterberg een nieuwe theatervorm gevonden.”
(Het Parool, 18 januari 2007)
“Van den Akker en Coetsier passen met hun groep Tg. Winterberg in een nieuwe generatie poppenspelers die met veel fantasie betekenisvolle animatiemaquettes op het toneel bouwt.”
(De Volkskrant, 21 februari 2008) |